بررسی اثر بخشی درمان های میان فردی بر اهمال کاری تحصیلی و اشتیاق عاطفی – شناختی (در بین دانش آموزان خانواده های شهر مشهد )

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، واحدبیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

2 دکترای روانشناسی عمومی، استادیارگروه روانشناسی، واحدبیرجند، دانشگاه آزاداسلامی، بیرجند، ایران

چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت مسائل تحصیلی و انگیزشی در آینده افراد و اهمیت آن در توسعه جامعه این تحقیق با هدف بررسی اثر بخشی درمان های میان فردی بر اهمال کاری تحصیلی و اشتیاق عاطفی – شناختی شکل گرفت.
روش پژوهش: طرح این تحقیق از نوع آمیخته اکتشافی بود.  در بخش کیفی افراد متخصص، صاحب نظر و تراپیست رویکرد بین فردی انتخاب شد  و در بخش کمی کلیه دانش بر آموزان پسر مقطع متوسطه دوم جامعه هدف را تشکیل دادند که 30 نفر به سبب ضرورت گروههای 15 نفری در مطالعات نیمه آزمایشی  بصورت هدفمند انتخاب و  بصورت  جایگزینی تصادفی در تحقیق مشارکت یافتند در بخش اول که منطبق بر روش کیفی بود، بر اساس نظر خبرگان و بر اساس مبانی موجود رویکرد بین فردی متناسب با الگوی هدف منطبق با آموزش و ساختار گروه هدف دانش آموزان اصلاح شد و پس از این مرحله اثر بخشی رویکرد مورد نظر بر اشتیاق عاطفی شناختی و اهمال کاری تحصیلی بررسی گردید. قبل و پس از اجرای مداخله بر روی گروه آزمایش هر دو گروه  پرسشنامه محقق ساخته اشتیاق شناختی – عاطفی و اهمال کاری تحصیلی را تکمیل کردند.  
یافته ها: بر اساس یافته های بدست آمده درمان بین فردی بر افزایش اشتیاق عاطفی – شناختی و کاهش اهمال کاری تحصیلی اثر گذار بوده است و رویکرد مورد نظر بر اساس اتای سهمی  69 درصد تغییرات  واریانس در کاهش نمرات اهمال کاری و 61 درصد افزایش نمره در اشتیاق را در  پس آزمون را پیش بینی می کند.
نتیجه گیری: رویکرد مداخله بین فردی با ایجاد یک رابطه سالم ارتباطی و بر اساس هدف قرار دادن مشکلات روابط بین فردی بر بهبود شرایط و پذیرش فرد در گروه دوستان و محیطی اثر مثبت دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Studying the impacts of interpersonal treatments on academic procrastination and emotional-cognitive enthusiasm. (Among students in Mashhad families)

نویسندگان [English]

  • Amirdarioush Tavassoli 1
  • Maryam Nasri 2
1 Ph.D. student of general psychology, Birjand Branch, Azad Islamic University, Birjand, Iran. da.tavasoli@gmail.com
2 Ph.D. in General Psychology, Assistant Professor, Department of Psychology, Birjand Branch, Azad Islamic University, Birjand, Iran (Author.) Maryam_nasri_59@yahoo.com
چکیده [English]

This research was aimed to study the impacts of interpersonal treatments on academic procrastination and cognitive- emotional enthusiasm considering the importance of educational and motivational issues in people's future and the importance of these factors in society development. This study was done according to exploratory mixed research design. In qualitative section, experts, pundits and therapists were selected for interpersonal approach, and male students of high school formed the target community in quantitative section that 30 of whom were purposefully selected and divided to 15 people groups in semi-experimental studies and participated by randomly substitution in the research. In first section which was according to qualitative method, interpersonal approach was modified in accordance with model and structure of target group based on experts' opinions and existing basics. After this stage, the impacts of mentioned approach were studied on cognitive- emotional enthusiasm and academic procrastination. Before and after the intervention on the experimental group, both groups fulfilled the researcher-made questionnaire about cognitive-emotional enthusiasm and academic procrastination. Based on results, interpersonal treatments was effective in increasing emotional cognitive enthusiasm and decreasing academic procrastination, and mentioned approach predicts 69% variance changes in decreasing procrastination scores and 61% of increasing enthusiasm scores based on eta parabolic space.

کلیدواژه‌ها [English]

  • interpersonal treatment" academic procrastination" cognitive
  • emotional enthusiasm