پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس خودکارآمدی جنسی و طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان متاهل

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس

3 گروه روان شناسی، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرقدس، ایران

چکیده

زمینه: یکی از مشکلات عمده در زنان متاهل خودکارآمدی جنسی پایین و وجود طرحوارهای ناسازگار اولیه است که بر میزان رضایت زناشویی آنها تاثیر دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس خودکارآمدی جنسی و طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان متاهل به اجرا در آمد. روش: روش پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش عبار است از کلیه زنان سنین 30-50 ساله متاهل ساکن در منطقه 4 تهران که تعداد 100 نفر از زنان متاهل با روش نمونه گیری از نوع در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ(۱۹۸۹)، پرسشنامه طرحواره یانگ(1994) و پرسشنامه خودکارآمدی جنسی(1392) بودند و جهت تحلیل آماری داده ها ضمن رعایت مفروضه‌های آزمون آماری از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون سلسله مراتبی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که متغیر خودکارآمدی جنسی 7/26 درصد از واریانس رضایت زناشویی را به صورت مثبت و معنادار در زنان متاهل تبیین می‌‌کند (01/0 p<، 278/0=β)و با اضافه شدن متغیر طرحواره‌های ناسازگار اولیه به متغیر خودکارآمدی جنسی، 8/55 درصد از واریانس رضایت زناشویی را در زنان تبیین و پیش بینی می‌-کند( 01/0 p<، 715/39= F) و بین این متغیرها رابطه متقابل برقرار است. لذامی‌توان نتیجه‌گیری کرد که فرضیه های پژوهش تایید شد و خودکارآمدی جنسی و طرحواره‌های ناسازگار اولیه، رضایت زناشویی را در زنان متاهل 30-50 ساله را پیش بینی می‌‌کند و در رضایت زناشویی نقش معناداری دارد. نتیجه‌گیری: با افزایش خودکارآمدی جنسی و کاهش طرحواره‌های اسازگار اولیه می‌توان می توان رضایت زناشویی را در زنان متاهلی را افزایش داد و ایجاد محیط سرشاز از خودکارآمدی با عملکرد بهتر در زندگی زناشویی رابطه دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Predicting Marital Satisfaction on Based to Sexual Efficacy & Early Maladaptive schemas on Married Women

نویسندگان [English]

  • biuok tajeri 1
  • Fatemeh alsadat Khoshnamayi 2
  • Nasrollah Ansarineghad 3
1 عضو هیئت علمی
2 shahrqods islamic azad university
3 department of psychology, shahreqods branch, iran
چکیده [English]

زمینه: یکی از مشکلات عمده در زنان متاهل خودکارآمدی جنسی پایین و وجود طرحوارهای ناسازگار اولیه است که بر میزان رضایت زناشویی آنها تاثیر دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس خودکارآمدی جنسی و طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان متاهل به اجرا در آمد. روش: روش پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش عبار است از کلیه زنان سنین 30-50 ساله متاهل ساکن در منطقه 4 تهران که تعداد 100 نفر از زنان متاهل با روش نمونه گیری از نوع در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ(۱۹۸۹)، پرسشنامه طرحواره یانگ(1994) و پرسشنامه خودکارآمدی جنسی(1392) بودند و جهت تحلیل آماری داده ها ضمن رعایت مفروضه‌های آزمون آماری از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون سلسله مراتبی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که متغیر خودکارآمدی جنسی 7/26 درصد از واریانس رضایت زناشویی را به صورت مثبت و معنادار در زنان متاهل تبیین می‌‌کند (01/0 p<، 278/0=β)و با اضافه شدن متغیر طرحواره‌های ناسازگار اولیه به متغیر خودکارآمدی جنسی، 8/55 درصد از واریانس رضایت زناشویی را در زنان تبیین و پیش بینی می‌-کند( 01/0 p<، 715/39= F) و بین این متغیرها رابطه متقابل برقرار است. لذامی‌توان نتیجه‌گیری کرد که فرضیه های پژوهش تایید شد و خودکارآمدی جنسی و طرحواره‌های ناسازگار اولیه، رضایت زناشویی را در زنان متاهل 30-50 ساله را پیش بینی می‌‌کند و در رضایت زناشویی نقش معناداری دارد. نتیجه‌گیری: با افزایش خودکارآمدی جنسی و کاهش طرحواره‌های اسازگار اولیه می‌توان می توان رضایت زناشویی را در زنان متاهلی را افزایش داد و ایجاد محیط سرشاز از خودکارآمدی با عملکرد بهتر در زندگی زناشویی رابطه دارد..

کلیدواژه‌ها [English]

  • early maladaptive schemas
  • marital satisfaction
  • Sexual self-efficacy
  • married women
  • تاریخ دریافت: 08 آذر 1400
  • تاریخ بازنگری: 20 بهمن 1400
  • تاریخ پذیرش: 01 بهمن 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 01 شهریور 1401